Track 13: Christopher Cross - Sailing

Ar!
Vriend. Rots.Trooper. Brompot. Authist (soms). Good people. Boze Meneer. Lachebek. Professional. Fotograaf. Geweten. (geheugen als een)Vergiet.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Leerde je kennen als 'die plugger die de hele dag lollige linkjes opzoekt en rondstuurt'. Kreeg die geforward van onze plugger. "Moeten ze niet werken daar bij EMI??" vroeg ik geïrriteerd aan onze plugger. Maja...leuk waren ze vaak wel, die mailtjes. Dus al gauw las ik ze altijd wel.

Toen ik bij EMI aan de slag ging, was jij 1 van de personen die aanvankelijk 'moeilijk' bereikbaar was maar eenmaal 'binnen', was het ook binnen.En dan de interessante dynamiek Arjan/Floris..goud...haha, dat beeld zal altijd Statler & Waldorf blijven!

Collega's destijds maakten me wel bang soms: 'oh, ja maar Ar, pas op hoor bij hem, niet zeggen want dan wordt ie boos'.
Vond dat raar en zag dat niet. En eigenlijk heel lang niet.
Nou ja...soms.
Als ik vroeg hoe de plug was gegaan.Of er nog nieuws was. 'Dat hoor je vanzelf als je de radio aanzet', antwoordde je dan vriendelijk. Ah. Ja. Sorry. Duidelijk.Stomme vraag.

En die keer op een Kerstborrel:
Jij in onmin met collega, we probeerden te sussen, want de betreffende collega wist op dat moment nog net eigen naam en woonplaats...uiteraard was je tirade gegrond...maar op ongelukkig getimede grond.
Net toen het een beetje rustig was: 'he kom nou Ar', ging ineens bij jou een lampje uit (of heel erg aan) en beende je koppig weg, een Amsterdamse gracht af, de donkere 'beneveligde' nacht in, niemand wist waarheen.

Het nachtelijke struik-duik/hedge-dive incident op de rotonde bij The Grand...dat jij een flinke aanloop en duik richting het groen nam, ergens in mid-air hangend (lollig een elleboog onder je kin houdend mij aankeek) tot vol besef kwam dat onder je niet een onschuldige, vriendelijke conifeer of liguster haag wachtte om in te landen. Nope.
Wel een Vietcong-achtige bamboo mean-ass body-piercing booby trap met veel stekels. Heel veel.
Vier seconden (NOOOOOOOOOOOOO) in slow motion, de afgrond in...auw...mega-auw...bloed ook...en gelukkig hoorden alleen jij en ik dat (eenmaal geland) na een pijnlijke wederopstanding uit Stekeldoorn City, het menselijk ventieltje het even niet binnenhield..en ik alleen hoorde: 'aaah...auw..(prrrrt)...fuck...(prrrrt)...auhauw! (PRRRRT!)..etc...
Bleeding while farting of v.v......wat een moment...we waren allebei in 1 klap nuchter.

Maar van die nacht vergeet ik ook nooit het moment dat ik op dat bewuste Pinkpop de hotel lobby binnenkwam, veels te laat (duh) en iedereen in full swing al half in de lampen hing.
Jij zag me binnenkomen (ok, hier zou "Cherish" van Kool & The Gang als score passen), keek me tevreden grijnzend aan en zei: 'goed dat je er bent...hier' (en duwde een halve liter in mijn handen). Mooi moment. En tekenend voor wie en hoe je bent...good people.

Bovenstaand geeft je betrokkenheid, zorgzaamheid en oprechtheid weer....koppigheid ook wel ;)

En je kan super serieus zijn...frightening soms want dan komt 'the finger'...en de bekende 'wenkbrauwen in een boze V' frons...maar je hebt ook een mega-giga-fanta dosis zelfspot...die Sam The Eagle foto...man man...killed me..en nog steeds..hahaha!

Maar nogmaals, above all...een groot en goed hart.
Daar ga je man....here's to another 45....thanks for being a friend and for being around.

X E

ps: ik kon niet kiezen uit de foto's...maar muziek wist ik meteen!

Christopher Cross - Sailing

IK VERGEET WAT!!

aaaaaah shit:

Met Arjan, katerig op het veld, ik meen wederom Pinkpop.
Komt er een gast vanuit menigte van 30.000 man op Ar afgerend...met precies hetzelfde t-shirt aan als hij!!!!
(door Ar met zorg uitgezochte outfit die ochtend in het hotel)....hahaha, wil die gast (gebroed van 5 generaties inteelt) serieus op de foto met Arjan.
Dat hoofd.
Afkeuring. Afgrijzen.
Boze frons. 'Flikker op'.
Priceless!!!